• Een lidwoord hoort altijd bij een zelfstandig naamwoord. Soms staat tussen het lidwoord en het zelfstandig naamwoord nog een ander woord: het oude boek.
   
• De en het zijn bepaalde lidwoorden; een is een onbepaald lidwoord

 

• Zelfstandige naamwoorden zijn  woorden waar je altijd een lidwoord voor kunt zetten: (het) boek, (de) ijspret
  Infinitieven kunnen voorkomen als zelfstandige naamwoorden:
  Hardlopen is goed voor je. Schaatsen is erg populair.
  Eigennamen zijn ook zelfstandige naamwoorden. Je schrijft ze met een hoofdletter: Frits, Zaltbommel, Hema, Nokia enz. 
   
• Bijvoeglijke naamwoorden kun je voor een zelfstandig naamwoord zetten. Ze noemen een eigenschap van het zelfstadig naamwoord.
  Bijvoeglijke naamwoorden krijgen in principe de uitgang -e:
  Het goede boek. De moeilijke oefening. Onhandige jongen.
  
  Er zijn vier situaties waarin een bijvoeglijk naamwoord niet de uitgang -e krijgt:
  1. Wanneer het zelfstandige naamwoord onzijdig is, krijgt het bijvoeglijk naamwoord bij de onbepaalde vorm géén uitgang. Bij de bepaalde vorm krijgt het echter gewoon de uitgang -e: Een mooi kind  -  Het mooie kind
  
  2. Wanneer het bijvoeglijk naamwoord een materiaal aanduidt, krijgt het de uitgang -en: De houten lepel, de koperen bel
  
  3.Wanneer het bijvoeglijk naamwoord een essentieel deel is van de combinatie met het zelfstandig naamwoord, krijgt het geen -e. Bijvoorbeeld: Het meewerkend voorwerp, het openbaar onderwijs
  
  4. Soms wordt tussen een onbepaald lidwoord en het zelfstandig naamwoord een  bijvoeglijk naamwoord zonder -e gebruikt. In dat geval hebben ze een bijzondere betekenis: Een groot staatsman, een talentvol dichter

OEFENEN

Oefening 1

Oefening 2

Oefening 3  (De trappen van vergelijking)

Oefening 4  (bijvoeglijke naamwoorden van landennamen)