.

Jacobus Bellamy
(1757-1786)

KUSCHJE

‘Gij zijt toch immer lastig!

Gij wilt gestadig kusschen! -

Wat doet toch al dat kusschen?

Wat wil dat toch beteeknen?’

Zoo sprak mijn schoone Fillis,

En keek met donkere oogen,

En wende 't hoofd ter zijde.

Ik greep haar lieve handjes,

En zei: mijn dierbaar meisje!

Mag ik u dan niet kusschen!...

Zij schudde 't hoofd en boog zich,

En drukte met haar lipjes

Mij zagtjes op de wangen.

Zij sloot mij in heur armen,

En zei: ‘wat is een kuschje? -

‘Wat wil het toch beteeknen?’

Mijn allerliefste meisje,

Het is de taal der liefde.

Zoo dikwerf onze lippen

Zich kusschende verëenen,

Dan denk ik: Liefste Fillis,

Gelijk ik met mijn lippen

Thans aan uw mondje kleeve,

Zoo, Liefste, is ook mijn leven

Verbonden aan het uwe.

TERUG BLOEMLEZING