![]() |
|
(1540-1595) Aan Olympia Ick sagh mijn Nimphe in t' suetste van het Jaer In eenen beemdt, geleghen aan de sije Van eenen hof alleen, eerlijck en blije. Neffens een gracht, waer af het water claer
Geboordt met lis, cruydt en bloemen, veur-waer Lustigher scheen dan alle schilderije, Noit man en sagh' schoonder tapisseije, Soo schoon was 't veld gebloeydt soo hier en soo daer. Als Flora jent sat sij daer op bloemen: Deur heur schoonheydt magh-men se Venus* noemen,
Om heur verstand Minerva wijs van sinne: Diana* oock om heur reyn eerlijck wesen: Boven Juno is sy weerdt t'sijn gepresen. T' sindts die tyd aen queeldt
mijn siele om heur minne. (* = gelinkt met
'Schuffel')
|