|
|
|
 Edgar du Perron (1899-1940)
De trammen tuimlen door de lange straten, al 't leven buiten en de ramen dicht, wat tee voor ons en de avond te verpraten, de lamp streelt rustig ons
voornaam gezicht. Inbrekers, wurgers, rovers en piraten, en de eerste zondvloed en het laatst gericht, elke onrust heeft ons deugdzaam hart verlaten, O tee! o vriendschap! o
kalmerend licht! Straks 't balsemende donker, morgen lopen wij opgefleurd te kopen of verkopen: God levert de eerzucht en het
daagliks brood. Genoeg vermoeienis om 's nachts te slapen, alle overgangen tussen lach en gapen, en aan het eind, de liefderijke dood. Uit: Parlando, Amsterdam, 1941
|
|
|
|