 |
|
Joost van den
Vondel HET STOCKSKE
Myn wensch behoede u onverrot, O Stock en stut, die, geen’ verrader, Maer ’s vrydoms stut en Hollandts Vader Gestut hebt op dat wreet schavot; Toen hy voor ’t bloedigh zwaert most knielen, Veroordeelt, als een Seneka, Door Neroos haet en ongena, Tot droefenis der braefste zielen. Ghy zult noch, jaeren achter een, Den uitgangk van dien Helt getuigen, En hoe Gewelt het Recht dorf buigen, Tot smaet der onderdruckte steên. Hoe dickwyl streckt ghy onder ’t stappen Naer ’t hof der Staeten stadigh aen Hem voor een derden voet in ’t gaen En klimmen op de hooge trappen: Als hy, belast van ouderdom Papoer en schriften, overleende, En onder ’t lastigh lantspack steende! Wie ging, zoo krom gebuckt, noit krom! Ghy ruste van uw trouwe plichten, Na’et rusten van dien ouden stock, Geknot door ’s bloetraets bittren wrock: Nu stut en styft ghy noch myn dichten.
Terechtstelling
van Johan van Oldenbarnevelt op 13 mei 1619 op het
Binnenhof.
|
