Loading

Jonge dichters in de 21e eeuw

 

 

Poëzie is populair in het nieuwe millennium. Er zijn regelmatig festivals en bijna elke plaats heeft wel zijn stads- of dorpsdichter. Ook is er een groot aantal debuten van aanstormend talent. Een goed beeld van deze jongste generatie dichters vind je in het boek Dichters van het nieuwe millennium’. Op deze pagina een selectie.

 

 

Maarten van der Graaff (1987) debuteerde in 2013 met de bundel ‘Vluchtautogedichten. In 2014 krijgt hij voor deze bundel de C. Buddingh’-prijs. ‘Dood werk’, zijn tweede bundel, is in het voorjaar van 2015 verschenen. Hij publiceerde poëzie en proza in verschillende tijdschriften en is veel op de podia te vinden. Hij is redacteur en medeoprichter van het online literair tijdschrift Samplekanon.

Vluchtautogedichten

De hele wereld is ...

Lieke Marsman (1990) debuteerde als dichter in Tirade. Op tirade.nu hield ze een blog bij, waarop ze werk van generatiegenoten vertaalde en becommentarieerde. 
Voor de bundel ‘Wat ik mijzelf graag voorhoud (2010) ontving Lieke de Lucy B. en C.W. van der Hoogtprijs, de Liegend Konijn Debuutprijs 2011 en de Buddingh’-prijs 2011. De eerste letter is haar tweede bundel. Onlangs kwam haar prozadebuut ’Het tegenovergestelde van een mens’ uit bij Atlas Contact. Tevens verscheen een bundel van oude en nieuwe gedichten onder de titel ‘Man met hoed‘.

Recensie ‘Het tegenovergestelde van een mens” NRC

Link: twee essays uitHet tegenovergestelde van een mens

 

Oerknal

’s Avonds zegt een natuurkundige op televisie
dat het ook mogelijk is dat het heelal op een dag
niet langer zal groeien, maar langzaam, sneller
dan het licht, ineen zal klappen. In dat geval
zouden er na ons nog triljoenen heelallen
kunnen ontstaan en hangen we nu slechts
onder aan een stamboom van universa. Stel je voor
dat je jezelf enkel voort kunt planten
door niet meer te bestaan.

’s Ochtends, wanneer ik bij de start
van een dag zie hoe ik opnieuw ben gaan
ademhalen, vergelijk ik dit heen en weer
gegooi van sterren met mijn op en neer
gaande borsten, met de antenne van
een radio, die je doelloos in en uit
kunt blijven schuiven en vervolgens,
vooralsnog mijn meest geslaagde poging,
met een zeeanemoon.

Lieke Marsman

Uit: Wat ik mijzelf graag voorhoud (2010)

 ‘Openbaring als oude mol’
vanmorgen viel ik voorover
in het moeras van de ochtend

toen ik mijn ogen opende
was alles hetzelfde

daar lag ik met mijn
zelfreanimerend vermogen

zoals al het gruwelijke
had dit iets belachelijks

Maarten van der Graaff

 

Ellen Deckwitz (1982) is een van de meest opvallende jonge dichters uit deze eeuw. Ze was Nederlands Kampioen Poetry Slam in 2009 en won in 2012 met de bundel ‘De steen vreest mij de C. Buddingh’-prijs. Ze is regelmatig  te zien in programma’s als De Wereld Draait Door. In 2016 schreef Ellen ‘Olijven moet je leren lezen’, een cursus leren genieten van poëzie.

De Vlaamse dichteres Maud Vanhauwaert is tevens performer. Maud werd bijvoorbeeld finalist van het Wereldkampioenschap Poetry Slam in 2012. Met de voorstelling ‘Het is de moeite.’ gaat ze langs culturele centra in Vlaanderen. Zij zoekt naar speelse, theatrale vormen om poëzie aan een breder publiek te tonen. Voor haar tot nu toe verschenen bundels ‘Ik ben mogelijk’  (2011) en ‘Wij zijn evenwijdig’ (2014) ontving zij al verschillende prijzen.

Delphine Lecompte (1978) schreef aanvankelijk in het Engels verhalen en gedichten. Pas later is zij gedichten in het Nederlands gaan schrijven. Ze kreeg voor haar debuutbundel ‘De dieren in mij de C. Buddingh’-prijs 2010. In haar gedichten schrijft ze vaak zwaarmoedig, maar ook met de nodige ironie over haar grote frustraties. Onderwerpen waar ze veel overschrijft zijn haar (veel oudere) vriend, ouders en jeugd.

Ester Naomi Perquin ( 1980) werkte jarenlang als gevangenisbewaarder om haar studie bij de schrijversvakschool te kunnen betalen. Haar werk in de gevangenis leidde tot de publicatie van haar bundel ‘Celinspecties’  (2012). Voor de publicatie van die bundel verschenen van haar al de bundels Servetten halfstok’ (2007) en ‘Namens de ander‘ (2009).
Ze schrijft wekelijks radioverhalen voor VPRO’s de Avonden en columns voor de Groene Amsterdammer. Sinds 2015 presenteert ze op vrijdagavond het programma ‘Nooit meer slapen ‘op Radio I en in 2017 en 2018 was zij Dichter des Vaderlands.

UIt: Celinspecties

Hannah van Binsbergen (1993) studeerde wijsbegeerte aan de Universiteit van Amsterdam. Ze publiceerde haar eerste gedichten op het internettijdschrift Samplekanon en debuteerde in 2016 met de bundel ‘Kwaad gesternte. Van Binsbergen zoekt in deze bundel de uitersten. Haar werk is geëngageerd en eenzelvig en gaat over wat zwarte magie en politiek radicalisme gemeen hebben.