Frederik van Eeden

periode 1880 -1910

 

vaneedenFrederik van Eeden (1860 – 1932)
(klik voor biografie)

Van Eeden is medeoprichter van De Nieuwe Gids en publiceerde daar in de eerste jaargang zijn bundel ‘Grassprietjes van Cornelis Paradijs’(1885) in. Hierin staan een aantal parodieën op de in zijn ogen minderwaardige poëzie van de 19e eeuw tot dan toe.

Lees de bundel online: Grassprietjes van Cornelis Paradijs

Van Eeden was naast dichter en schrijver ook psychiater. Bovendien had hij grote belangstelling voor het opkomend socialisme. Over hoe de maatschappij rechtvaardiger kon worden, had hij allerlei denkbeelden die hij in de praktijk uitwerkte door bijvoorbeeld het stichten van de kolonie Walden bij Bussum. De kolonie mislukte echter door financiële problemen en wordt in 1898 opgeheven.

 

In de tijd dat Van Eeden in Walden woonde, schreef hij de psychologische roman ‘Van de koele meren des doods’(1900). In deze roman herken je de psychiatrische achtergrond van Van Eeden. De hoofdpersoon Hedwig raakt in een psychose, verzoent zich met zichzelf en sterft.

 

Het meest gelezen boek van Van Eeden is  ’De kleine Johannes’(1885). In dit boek beschrijft hij de verschillende fasen die een kind doormaakt om volwassen te worden.

Lees het boek online: De kleine Johannes

 

Van Eden was een idealist die via allerlei omzwervingen zich tenslotte bekeerde tot het katholicisme.

=> Herman Gorter

 

 

 

 

De waterlelie
Ik heb de witte water-lelie lief,
daar die zo blank is en zo stil haar kroon
uitplooit in ‘t licht.
Rijzend uit donker-koele vijvergrond,

heeft zij het licht gevonden en ontsloot
toen blij het gouden hart.
Nu rust zij peinzend op het watervlak

en wenst niet meer…

Uit: Van de passielooze lelie (1901)