Herman Gorter

periode 1880 -1910

 

gorter_p02Herman Gorter (1864 – 1927)
Klik voor biografie

In zijn studententijd schreef Herman Gorter het gedicht ‘Mei’(1889). Met dit gedicht zou hij beroemd worden. Het werk van meer dan vierduizend  versregels beschrijft op een symbolische manier hoe een relatie tussen het sterfelijke (het meisje Mei) en het eeuwige en onvergankelijke (de blinde god Balder) onmogelijk is. Het gedicht is een prachtig voorbeeld van impressionisme in de Nederlandse poëzie.

Lees het gedicht online: Mei

Beluister de eerste strofe:

 

In zijn gedichten in bundel ‘Verzen (1890) probeert hij subjectieve waarnemingen en emoties onder woorden te brengen. Ook hele kleine verschillen in stemming tracht hij weer te geven.

Zie je ik hou van je
Zie je ik hou van je, 
ik vin je zoo lief en zoo licht -- 
je oogen zijn zoo vol licht, 
ik hou van je, ik hou van je.
En je neus en je mond en je haar 
en je oogen en je hals waar 
je kraagje zit en je oor 
met je haar er voor.
Zie je ik wou graag zijn 
jou, maar het kan niet zijn, 
het licht is om je, je bent 
nu toch wat je eenmaal bent.
O ja, ik hou van je, 
ik hou zoo vrees'lijk van je, 
ik wou het helemaal zeggen -- 
Maar ik kan het toch niet zeggen. 



In de jaren daarna verdiept Gorter zich vooral in de filosofie. Op een gegeven moment raakt hij onder de indruk van de ideeën van Karl Marx en samen met Henriëtte wordt hij lid van de Sociaal Democratische Arbeiderspartij (S.D.A.P.). In zijn gedichten van die tijd vind je veel sporen van zijn socialistische idealen. En ook al raakt hij teleurgesteld over hoe in Rusland de idealen verwezenlijkt werden, hij blijft het socialisme trouw. Het gedicht ‘Pan (1912) is een goed voorbeeld van hoe hij zijn van zijn geloof in een betere wereld getuigde.

=> Socialisme en symbolisme

 

 

 

Van uit de Arbeiders komt schitterend het licht.
Zooals uit de neevlen van den vroegen morgen
opstijgt de zon, zoo stijgt uit de Arbeiders
het licht der menschen, aller menschen, op.
Nieuwe krachten gaan open, nieuwe deugden,
nieuwe gevoelens, er overheerscht één:
Moed, om de gansche aarde te omvatten
met eene Eenheid: Aller, aller menschen.
Daarom storten de Arbeiders zich
in den gelen, den kopergloeienden strijd,
den bliksemenden strijd, zooals de bliksems
zich storten in de donkere wolkneevlen.
En in dien gloeienden strijd heerscht één licht,
de Liefde, de witgloeiende brandende Liefde
voor de aarde, het heelal, en de natuur,
en de menschheid, voor alle, alle menschen.

 

sdapaffiche

Link: De geschiedenis van de PvdA

Frédérique Spigt zingt Herman Gorter

Wat is het SOCIALISME?