François Haverschmidt

1800 - 1880

 

paaltjensFrançois Haverschmidt  1835 – 1894
(Klik voor filmpje)

François studeerde theologie in Leiden. In zijn studententijd zou hij een man genaamd Piet Paaltjens hebben ontmoet. Haverschmidt publiceert in 1856 een verzameling parodieën die door Piet Paaltjens geschreven zouden zijn. Piet Paaltjens blijft hem bezig houden en in 1867 publiceert hij onder het pseudoniem Piet Paaltjens de bundel ‘Snikken en Grimlachjes’. Deze bundel zou hem beroemd maken. In deze bundel vallen zijn zwaarmoedigheid en humor op. Haverschmidt had last van weltschmerz. Hij spot met zijn eigen lijden. Aan de andere kant koestert hij ook zijn verlangen en angst voor de  dood. Humor gebruikt hij om met zijn obsessie voor de dood om te gaan. Zijn humor is dus zowel grappig als tragisch, is ‘een  lach en een traan’. Zijn depressiviteit gaat hem in de loop der tijd echter steeds meer beheersen en in 1894 pleegt hij tenslotte zelfmoord.

De bundel  Snikken en Grimlachjes’ online

Meer gedichten van Haverschmidt op CambiumNed

 

 

IMMORTELLE XLIV

Wel menigmaal zei de melkboer
Des morgens tot haar meid:
‘De stoep is weer nat’. Och, hij wist niet
Dat er ’s nachts op die stoep was geschreid.

Nu dat hij en de meid het niet wisten,
Dat was minder; — maar dat zij
Er hoegenaamd niets van vermoedde

Dat was wel hard voor mij.

1893-g32dansedevrouw

Op 't hoekje van de Hooigracht

Op `t hoekje van de hooigracht

En van den Nieuwen Rijn,
Daar zwoer hij, dat hij zijn leven lang
Mijn boezemvriend zou zijn.

En halverwegen tusschen
De Vink en de Haagsche Schouw,
Daar brak hij, zes weken later zoowat,
Den eed van vriendentrouw.

Haagsche Schouw

De zelfmoordenaar

Immortellen

e>

 

=> Gerrit van de Linde